Η ΣΚΗΝΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΣΕΟΥΛ
Το είδος των μη λεκτικών παραστάσεων της Κορέας και πού εντάσσεται το The Painters
Η άφωνη σκηνή της Σεούλ έχει διαμορφώσει το δικό της είδος με πραγματική ιστορία — από πού ξεκίνησε, πώς εξελίχθηκε σε διαφορετικούς κλάδους και πού εντάσσεται το The Painters σε αυτό το οικογενειακό δέντρο.
Δείτε τις ημερομηνίες του The Painters στο GetYourGuide ↗Ένα είδος που δημιουργήθηκε ειδικά για κοινό που δεν μοιράζεται κοινή γλώσσα
Μια μη λεκτική παράσταση, εξ ορισμού, καταργεί εντελώς τον προφορικό διάλογο και μεταφέρει την ιστορία μέσω ρυθμού, σωματικής κωμωδίας, μουσικής και οπτικού θεάματος — πράγμα που σημαίνει ότι λειτουργεί εξίσου καλά για μια Κορεάτισσα γιαγιά, έναν Γάλλο έφηβο ή έναν Αμερικανό σόλο ταξιδιώτη στη δωδέκατη σειρά. Αυτό δεν είναι παρενέργεια· είναι το ίδιο το σχεδιαστικό όραμα. Η Σεούλ, που προσελκύει ένα ασυνήθιστα διεθνές μείγμα επισκεπτών σε σχέση με το μέγεθός της, έχει υιοθετήσει αυτή τη μορφή πιο έντονα και για περισσότερο καιρό από σχεδόν οποιαδήποτε άλλη πόλη της περιοχής, και τα αποτελέσματα έχουν πλέον διαμορφώσει ένα πραγματικά ξεχωριστό είδος παραστατικής τέχνης.
Το NANTA ξεκίνησε το 1997
Το είδος αυτό έχει τις ρίζες του στο NANTA, το οποίο έκανε πρεμιέρα στη Σεούλ τον Οκτώβριο του 1997 ως το πρώτο μη λεκτικό μουσικό θέαμα της Κορέας — τέσσερις σεφ μετατρέπουν τα μαγειρικά σκεύη σε κρουστά σύνολο, χτισμένο στους ρυθμούς του σαμουλνόρι, της παραδοσιακής κορεατικής μουσικής για κρουστά κουαρτέτα. Έγινε πραγματική διεθνής επιτυχία, περιοδεύοντας εκτενώς στο εξωτερικό και, το 2004, έγινε μία από τις πρώτες κορεατικές παραγωγές που ανέβηκαν εκτός Μπρόντγουεϊ στη Νέα Υόρκη. Το NANTA απέδειξε στην πράξη ότι το μοντέλο λειτουργεί εμπορικά: το θέατρο χωρίς λόγια, με ρυθμό ως κινητήρια δύναμη, μπορεί να ταξιδέψει οπουδήποτε και να έχει απήχηση — αυτό είναι το πρότυπο που ακολούθησε κάθε μεταγενέστερη προσθήκη στο είδος. Δεκαετίες μετά, παραμένει το σημείο αναφοράς που χρησιμοποιεί το κορεατικό τουριστικό μάρκετινγκ όταν περιγράφει τη μορφή αυτή σε επισκέπτες πρώτης φοράς.
Πήδηξε και το κύμα της κωμωδίας πολεμικών τεχνών
Η επιτυχία του NANTA άνοιξε τον δρόμο και για άλλα φορμάτ που βασίστηκαν στην ίδια λογική χωρίς διαλόγους. Το Jump, μια κωμωδία πολεμικών τεχνών που συνδυάζει taekwondo, ακροβατικά και σλάπστικ, έκανε πρεμιέρα στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και εξελίχθηκε σε ένα από τα μακροβιότερα εξαγώγιμα προϊόντα του είδους, παιζόμενο διεθνώς για χρόνια μετά. Ανάμεσα στο NANTA και το Jump, η σκηνή χωρίς λόγια της Σεούλ χωρίστηκε σε δύο αναγνωρίσιμες κατηγορίες — από τη μία η κωμωδία με κρουστά, από την άλλη η κωμωδία πολεμικών τεχνών — με την καθεμία να λύνει το ίδιο γλωσσικό πρόβλημα με εντελώς διαφορετικό σωματικό λεξιλόγιο και ενέργεια. Και οι δύο παραστάσεις παίζονται επί χρόνια, γεγονός που υποδηλώνει ότι η απήχηση του φορμάτ στο κοινό που τις επισκέπτεται δεν ήταν μια μεμονωμένη επιτυχία, αλλά ένα επαναλαμβανόμενο εμπορικό μοτίβο που αξίζει να στηρίξει κανείς περισσότερες παραγωγές.
Εκεί που ταιριάζουν οι ζωγράφοι: η εικαστική τέχνη ως ίδιο το θέμα
Το The Painters ανήκει σε ένα νεότερο παρακλάδι του είδους, μαζί με παραστάσεις όπως το BIBAP (χτισμένο γύρω από το bibimbap και το beatboxing), που ξεπέρασαν τα θέματα της κουζίνας και των πολεμικών τεχνών, στρέφοντας το ενδιαφέρον σε άλλες χειρωνακτικές τέχνες. Η ιδιαίτερη οπτική του — να καθιστά την ίδια την εικαστική τέχνη θέαμα, συνδυασμένη με χορό σε στιλ K-pop και προβολές ψηφιακής τέχνης — το διαφοροποιεί τόσο από τα κρουστά του NANTA όσο και από τη χορογραφία μάχης του Jump. Είναι η παράσταση του είδους που απευθύνεται σε όποιον βρίσκει τη διαδικασία της δημιουργίας τέχνης πιο συναρπαστική από το μαγείρεμα ή τη μάχη σώμα με σώμα, και το καταφέρνει διατηρώντας παράλληλα την ενέργεια του χορού που τόσο το κοινό της Κορέας όσο και οι διεθνείς επισκέπτες έχουν συνηθίσει να περιμένουν από μια παράσταση στη σκηνή της Σεούλ.
Γιατί η μορφή αυτή εξακολουθεί να λειτουργεί για τον τουρισμό της Σεούλ
Οι άφωνες παραστάσεις της Σεούλ επιβιώνουν γιατί λύνουν ένα πολύ πρακτικό ταξιδιωτικό πρόβλημα: μια βραδιά που εγγυημένα διασκεδάζει, χωρίς υποτίτλους, χωρίς προετοιμασία γλώσσας και χωρίς τον κίνδυνο να χάσεις το αστείο επειδή ειπώθηκε σε μια γλώσσα που δεν μιλάς. Για μια πόλη με τεράστια, γλωσσικά μικτή εισερχόμενη τουριστική αγορά, αυτό είναι μια διαχρονική εμπορική λογική και όχι μια πρωτοτυπία — και είναι μέρος του λόγου που το είδος συνεχίζει να παράγει νέες προσθήκες επί τρεις δεκαετίες, αντί να ξεθωριάσει μετά την αρχική επιτυχία του NANTA. Κάθε νέο σόου ουσιαστικά διευρύνει το μενού των άφωνων βραδιών από τις οποίες μπορεί να διαλέξει ο επισκέπτης, αντί να ανταγωνίζεται για να αντικαταστήσει ό,τι προηγήθηκε.
Χρησιμοποιώντας το είδος για να επιλέξετε την παράστασή σας
Όταν οι επιλογές της Σεούλ αρχίζουν να μπερδεύονται σε μια πλατφόρμα κράτησης, το να γνωρίζεις το είδος της παράστασης είναι ένα χρήσιμο κόλπο: αν τα κρουστά και η κωμωδία κουζίνας σού φαίνονται πιο ελκυστικά, αυτός είναι ο δρόμος του NANTA· το σλάπστικ και η χορογραφημένη πάλη δείχνουν προς το Jump· και αν σε τραβάει η ιδέα να βλέπεις έτοιμα έργα τέχνης να δημιουργούνται ζωντανά, με στιλ K-pop και προβολές media art, τότε το The Painters είναι το σόου που χτίστηκε ακριβώς γύρω από αυτή την ιδέα, όχι ένα γενικότητας βαριετέ. Το να σκέφτεσαι με βάση τα είδη παραστάσεων, αντί να διαβάζεις κριτικές μία-μία, είναι συχνά ο πιο γρήγορος τρόπος να περιορίσεις τη λίστα σου πριν καν ανοίξεις τη σελίδα κράτησης.
Ακόμα αποφασίζετε ποια βραδιά ή ποια παράσταση στη Σεούλ;
Αφήστε το email σας και περίπου πότε ταξιδεύετε — θα σας στείλουμε μια σύντομη σύνοψη για το πώς συγκρίνεται το The Painters με άλλες μη λεκτικές παραστάσεις της Σεούλ, καθώς και πώς λειτουργούν οι θέσεις και τα έργα τέχνης που παίρνετε μαζί σας.